The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog.
Here’s an excerpt:
The concert hall at the Syndey Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 19,000 times in 2011. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 7 sold-out performances for that many people to see it.
ყოველგვარი კომენტარის გარეშე გთავაზობთ ჰიუ მასაკალას კომპოზიციას – Stimela
29 ოქტომბერს ივენთ ჰოლში იმ მოლოდინით მივედი, რომ ძალიან კარგ ბენდს მოვუსმენდი. ლარი კორიელი – ადამიანი, რომელიც არაერთ ცნობილ ჯაზ თუ ბლუზ მუსიკოსთან თანამშრომლობდა, ამჯერად ტრიოს შემადგენლობით წარსდგა ქართველი მსმენელის წინაშე. კონცერტი წმინდა ჯაზ-კომპოზიციებით დაიწყო, რომელთაც მსმენელის სრულიად გულწრფელი ემოციები მოჰყვა. ტაში და ოვაცია მუსიკოსებს არ აკლდათ.
Larry - photo by levan giorgadze
აღსანიშნავია, რომ ბენდის თითოეული წევრი ბრწყინვალე ინდივიდუალისტი იყო. ცხოვრებაში პირველად მოვისმინე ბლუზ სოლო-პარტია კონტრაბასზე, ლარი გრეის შესრულებით. დრამერმა პოლ ვერტიკომ კი ნამდვილი ცეცხლი დაანთო დასარტყამი ინსტუმენტებით.
რაც შეეხება თავად დღის ვარსკვლავს – ლარი კორიელს – მისი პარტიები გიტარაზე გამოზომილი, ზუსტი და ძალიან ეფექტური იყო. მან ქართველი მსმენელი შეაქო და თქვა, რომ გაუგია, თუ როგორ უყვართ თბილისში თელონიოს მონკი. მონკი მეც ძალიან მიყვარს, ამიტომაც ორმაგი ემოციით მოვუსმინე კორიელის ტრიოს მიერ შესრულებულ Trinkle Tinkle-ს.
გიტარისტმა ჩემი გემოვნების ყველა ნიუანსი დააკმაყოფილა. შესრულდა როგორც ჯაზი, ასევე ბლუზ კომპოზიციები. იყო კლასიკური მუსიკის ელემენტებიც. ლარი ნამდვილად იდგა მოწოდების სიმაღლეზე და მას ტოლს არც ბენდის წევრები უდებდნენ.
საბოლოოდ, ბისზე მან რეი ჩარლზის უკვდავი კომპოზიცია, Georgia შეასრულა. დრამერმა კი სოლო პარტიების კიდევ რამდენიმე მომაკვდინებელი ინექციაც გაგვიკეთა. შედეგი – ფეხზე დამდგარი მაყურებელი, რომელსაც არასდროს დაავიწყდება კორიელის ტრიო : )
ეს კონცერტი ჩემთვის საუკეთესო იყო, რადგან ინსტრუმენტალური მუსიკის დიდი მოყვარული ვარ. რაც შეეხება ვოკალს, ამ მხრივ ერიკა ბადუ იყო შეუდარებელი. 30-ში მანაც არანაკლები სიამოვნება მიანიჭა ქართველ მსმენელს.
მის რეგალიებზე უკვე გესაუბრეთ, თუმცა კიდევ ერთხელ – ოთხი გრემი.. ეს უკვე ძააალიან ბევრ რამეზე მეტყველებს. ერიკამაც არ გაგვიცრუა იმედი და მშვენიერი შოუ მოაწყო საკონცერტო დარბაზის სცენაზე. დახვეწილი გემოვნება, ჩაცმულობა, იდეალური ვოკალი და ბექ–ვოკალი, რომელსაც ნებისმიერი მომღერალი ინატრებდა.
Erykah Badu
ბევრმა აღნიშნა კონცერტის შემდეგ, რომ ეს ნამდვილი მასტერ კლასი იყო, თუ როგორ უნდა იმღეროს და ეჭიროს თავი სცენაზე ნამდვილ ვარსკვლავს. ძნელია არ დაეთანხმო მათ.
ერიკას მანერებში, სიმღერაში და საერთოდ ყველაფერში რაც სცენაზე ხდებოდა, მხოლოდ ერთი სიტყვა იკითხებოდა: პროფესიონალიზმი!
ნამდვილი პროფესიონალები კი ყოველთვის მცირედით მაინც ეცნობიან იმ ქვეყნის ისტორიას და კულტურას, რომელშიც უწევთ ჩასვლა. ბადუმ სწორად შეარჩია ის თემები, რაც ქართველ მსმენელს ყველაზე მეტად მოხვდებოდა გულზე: თავისუფლება, ბრძოლა აგრესიისა და ოკუპაციის წინააღმდეგ.. მსმენელსაც მეტი რაღა უნდოდა : )
მოკლედ, კონცერტიდან ყველა სუპერ კმაყოფილი წავიდა. იყო დიდი ოვაცია და ემოცია. საერთო ჯამში წლევანდელმა ფესტივალმა საკმაოდ კარგად ჩაიარა და კიდევ ერთი ძალიან კარგი მოგონება დამიტოვა, რომელიც აუცილებლად გამყვება მომავალ ჯაზ–ფესტივალებამდე.. ძაალიან დიდი მადლობა მინდა გადავუხადო ორგანიზატორებს და იმედს ვიტოვებ, ჯაზის ასეთი ზეიმები კიდევ არაერთხელ გაიმართება თბილისსა და არა მხოლოდ თბილისში : )
თბილისის ჯაზ ფესტივალი გუშინ, აბსოლუტურად გენიალური კონცერტით დაიწყო. ჩარლზ ლოიდის ბენდმა 20:00 საათზე ამაყად შეაბიჯა საკონცერტო დარბაზის სცენაზე და ისეთი ამბავი დაატრიალა, არავინ რომ არ ელოდებოდა.
Charles Lloyd New Quartet
რა თქმა უნდა ვიცოდი, რომ ჩარლზი უძლიერესი მუსიკოსი იყო, მაგრამ ამდენ ემოციას მისი კოლექტივისგან ნამდვილად არ ველოდი.
კონცერტი ისე დაიწყო, როგორც ლოიდის შემოქმედებითი ცხოვრება. 60–იანების Post Bop, რომელიც მისი წინამორბედი მიმდინარეობებისგან ოდნავ მეტი მელოდიურობით გამოირჩევა. აღსაქმელად არც ისე რთულია და პირდაპირ გულიდან ამოსულ ემოციებს გაწვდის.
2 კომპოზიცია სწორედ ამ სტილში შესრულდა, შემდეგ კი კონცერტი უფრო მელოდიური ჯაზით გაგრძელდა. არ შემიძლია არ აღვნიშნო ბენდის წევრების უკიდურესი პროფესიონალიზმი. დრამერი – ერიკ ჰარლენდი, რომლის მსგავსი მუსიკოსი საკმაოდ იშვიათია თანამედროვე მუსიკალურ სამყაროში. ეს ადამიანი აბსოლუტურად იდეალურად უწყობდა ბენდს როგორც თანამედროვე, ასევე 60–იანების სტილის ჯაზის დაკვრისას და ინსტრუმენტალურ ვარიაციებში სოლოებს შორის კვარტეტის ნამდვილ ლიდერად გვევლინებოდა.
კონტრაბასისტი რიუბენ როჯერსი შედარებით მოკრძალებული იყო, თუმცა კარგად ეწერებოდა საერთო სურათში. ნაკლებად იყო ინდივიდუალისტური, თუმცა ძალიან გემოვნებიან პარტიებს გვთავაზობდა.
Jason Moran
რაც შეეხება კლავიშს, ჯეისონ მორანის დანახვისას პირველი შთაბეჭდილება ასეთი იყო: როიალთან გაცოცხლებული თელონიოს მონკი იჯდა. ვიზუალური მხარე იდენტური იყო. გარკვეულ მონაკვეთებში კი დაკვრის მანერაც ემთხვეოდა ჯაზის ერთ–ერთი გურუს სტილს.
თავად ლოიდი – შეუდარებელი ბგერა საქსაფონზე, ბრწყინვალე აკუსტიკური შესრულება. ჯაზური გამები, დამახასიათებელი მოძრაობები და 3 ინსტრუმენტი: საქსაფონი, კლარნეტი და ფლეიტა. ფლეიტაზე ნამდვილად პირველად მოვისმინე ჯაზ–შესრულება. თან ვისგან, ჯაზის ერთ–ერთი ლეგენდის, ჩარლზ ლოიდისგან! : )
Charles
კონცერტმა ემოციურად ძალიან დადებითად დამტვირთა. ბისზე მუსიკოსებმა კიდევ ერთი, საკმაოდ ხანგრძლივი კომპოზიცია შემოგვთავაზეს და ფეხზე დამდგარი საკონცერტო დარბაზის სცენა ღიმილით დატოვეს. მსმენელის რეაქცია ნამდვილად ყველაფერზე მეტყველებდა.
ცოტა ხნის შემდეგ კი უკვე ქართველი ჯაზ–მენის, თამაზ ყურაშვილის ბენდი ავიდა სცენაზე. მისი მუსიკა ყოველთვის მაინტერესებდა და როგორც იქნა მომეცა შესაძლებლობა ცოცხლად მენახა ყურაშვილის შესრულება.
Tamaz Kurashvili
თათუზა ბრწყინვალე კონტრაბასისტია, რომელმაც ამჯერად რუს მუსიკოსებთან ერთად საკმაოდ საინტერესო პროგრამა შესთავაზა ქართველ მსმენელს. პროექტი საკმაოდ გემოვნებიანი და მოსასმენად ძალიან სასიამოვნო იყო.
ყურაშვილის სოლოების გამო კონცერტზე მოსვლა ნამდვილად ღირდა. ძალიან დიდი სურვილი გამიჩნდა, რომ ის ქართულ სცენაზე რომელიმე ცნობილ ამერიკელ ჯაზ–მენთან ერთად მეხილა (თუნდაც იმავე სტენლი ჯორდანთან, რომელთან ერთადაც მას უკვე ნამუშევარი აქვს).
პირველმა დღემ ნამდვილად კარგად ჩაიარა. მოუთმენლად ველოდები ლარი კორიელის კონცერტს, რომელიც 29–ში, 20:00 საათზე, Event Hall-ში გაიმართება. იმედი მაქვს, ეს დღეც განსაკუთრებული იქნება თბილისის მე–14 საერთაშორისო ჯაზ–ფესტივალზე : )
დროებით..
ჩემი შარშანდელი პოსტები ვისაც გახსოვთ კონცერტებიდან, მიხვდებით რას ნიშნავს ჩემთვის ჯაზი. მითუმეტეს, თუ წელიწადში რამდენიმეჯერ ჯაზი პირდაპირ ჩემს ქალაქში ჩამოდის : )
წელსაც გამიმართლა, რადგან ისევ მოვახერხებ თბილისის ჯაზ-ფესტივალის კონცერტებზე დასწრებას.
მე-14 ფესტივალი განსაკუთრებით ხარისხიანი მუსიკით იქნება გამორჩეული. ბლოგზე უკვე დავწერე, რომ 1 კვირაში ჩვენს ქალაქს ისეთი ვარსკვლავები ეწვევიან, როგორებიც არიან ჩარლზ ლოიდი, სონი ემორი და ლარი კორიელი. თუმცა იმ პერიოდისთვის, როცა პირველ პოსტს ვწერდი, ყველა დეტალი ჯერ კიდევ არ იყო გარკვეული.
ამ ჯერზე უკვე ყველა კარტი გახსნილია : )
პირველ რიგში, ჩემთვის ძალიან სასიამოვნო სიურპრიზი იყო თბილისის მე-14 საერთაშორისო ჯაზ-ფესტივალის მონაწილეების სახელებს შორის ერთ-ერთი საუკეთესო ქართველი ჯაზმენის, თამაზ ყურაშვილის სახელ-გვარის ამოკითხვა. როგორც იქნა, მოვახერხებ მისი ბენდის ცოცხლად მოსმენას, რაც ძალიან კარგი გამოცდილება იქნება ჩემთვის, როგორც ჯაზის მოყვარულისა და (ასე თუ ისე) მუსიკოსისთვის. ისე კი, სად გამომეყოფა ცხვირი: ჯო სემპლი, კრისტიან სკოტი, სტენლი ჯორდანი, რეიჩელ ფერელი.. ყველას ლაივზე ვარ ნამყოფი, ქართველი ყურაშვილისაზე კი არა.. : )
არაუშავს, ზუსტად 6 დღეში, 27 ოქტომბერს ამ ამბავსაც მივხედავ და ბონუსად ჩარლზ ლოიდსაც მოვუსმენ.
რაც შეეხება ფესტივალის მთავარ ჰედლაინერს, ეს არც მეტი, არც ნაკლები ერიკა ბადუ იქნება. მომღერალი, რომელიც ერთ–ერთი გამორჩეულია როგორც სიმღერის მანერით, ასევე ინსტრუმენტალური შესრულებებითაც.
4 გრემი – ეს უკვე ყველაფერზე მეტყველებს. ერიკა ბადუ ნამდვილად დიდი ვარსკვლავია, რომელიც კიდევ ერთხელ აინთება, ამჯერად უკვე თბილისის საკონცერტო დარბაზის სცენაზე.
მოკლედ, როგორც უკვე მიხვდით, რამდენიმე ძალიან ცხელი ჯაზ–საღამო გველის, 27–30 ოქტომბერს. დეტალური ინფორმაცია განრიგის, ბილეთებისა და ფასების შესახებ შეგიძლიათ იხლოთ ფესტივალის ოფიციალურ ვებ–გვერდზე.
ფასები საკმაოდ დაბალია, იჩქარეთ, ბილეთები ჯერ კიდევ იყიდება საკონცერტო დარბაზის სალაროებში.
მაშ ასე.. შევხვდებით 6 დღეში, ‘თბილისის მე–14 საერთაშორისო ჯაზ–ფესტივალზე!’ : )
ესეც მეორე გესტ პოსტი ჩემს ბლოგზე. ამჯერად თამუნა მირიანაშვილმა, იგივე ლიტერატორმა დამდო პატივი და მეწვია აქ.. მისი ბლოგი ძალიან მიყვარს და მიხარია რომ სპეციალურად ჩემთვის საკმაოდ დიიიიიიიიიიდი, მაგრამ, დამიჯერეთ, ძალიან საინტერესო(!) პოსტი დაწერა, : ) ძალიან დიდი მადლობა თამუნას, დარწმუნებული ვარ, თქვენც მოგეწონებათ:
30 საათიანი მგზავრობის შემდეგ დასვენების ნაცვლად, მოთმინება ამოწურული პოსტს ვწერ.
მე და ჩემი და გახლდით დასასვენებლად თურქეთში; სასტუმრო შევუკვეთეთ ერთ–ერთი ტურისტული კომპანიის მეშვეობით, რომელმაც ასევე შემოგვთავაზა კომპანია “LUKS KARADENIZ”–ის ავტობუსი, თუმცა უარი ვუთხარი, რადგან ამ კომპანიის ავტობუსებს ყოველთვის უარყოფითად ახასიათებდნენ და გადავწყვიტე საუკეთესო სერვისით მესარგებლა, კერძოდ კი კომპანია “METRO”–ს ავტობუსებით; სამწუხაროდ თურქეთის ტურისტულ ზონებში საქართველოდან ხალხის მნიშვნელოვანი ნაკადის გამო, ვერც საქართველოდან თურქეთში და ვერც თურქეთიდან საქართველოში (წინასწარ) ვერ ვიშოვე ბილეთები; შესაბამისად მომიწია ლუქსის ავტობუსებით მგზავრობა.
პირველი რაც უმნიშვნელოვანესია ასეთი ხანგრძლივი მგზავრობის დროს არის დისციპლინა, რაც ცხადია უნდა დაარეგულიროს ავტობუსის პერსონალმა, გამცილებლებმა და მძღოლებმა, განსხვავებით მეტროს ავტობუსებისგან, დაგხვდა მხოლოდ ორი მძღოლი და ერთი გამცილებელი. Continue reading
ქართველებისთვის კვების თემა რომ განსაკუთრებულია, ეს ახალი არავისთვის არის. თუმცა რამდენად ჯანსაღია ის საკვები, რომელსაც ვიღებთ, ძალიან საჭირბოროტო თემაა.
ფალსიფიკაცია არალეგალური ქმედებაა და კანონდამრღვევს მსოფლიოს ძალიან ბევრ ქვეყანაში საკმაოდ სოლიდური სასჯელი ელის. საქართველოში კი ამ მხრივ განსხვავებული სიტუაციაა. ფალსიფიკაციას, იდენტურ შეფუთვას და სხვა ხერხებს ფირმები საკმაოდ ხშირად მიმართავენ. მაგალითი არც ისე ცოტაა.
ერთ-ერთს სულ ცოტა ხნის წინ შევესწარი. მცხეთის განახლებულ ქუჩებში მივდიოდი, როცა ძალიან ნაცნობი ლოგო დავინახე. ფერები, წარწერის სტილი და პროდუქტი აბსოლუტურად იგივეა, მხოლოდ ფირმაა განსხვავებული. დიახ, თოლიას ნაცვლად ამ ლოგოზე სრულიად უცნობი წარწერა – ‘პალომა’ გაჩნდა.
როგორც შემდეგ გავიგე, ასეთი ნაყინი არა მხოლოდ მცხეთაში, არამედ ბათუმში და საქართველოს სხვა რეგიონებშიც იყიდება და ხარისხით ბევრად დაბალია, ვიდრე ნამდვილი ‘თოლია’.
ეს მაგალითი, რა თქმა უნდა, არ არის ერთადერთი. ყველას გექნებათ ნანახი რეკლამა ‘მე ვარ ბარნი პატარების მეგობაარი’, რომელშიც გაურკვეველი წარმომავლობის მელოდიას სრულიად უსმენოდ ამღერებენ რომელიღაც ბავშვს.. ნუ, ამას ამ შემთხვევაში გადამწყვეტი მნიშვნელობა არ აქვს, რადგან რეკლამამ იმუშავა და ბარნი მალე საკმაოდ პოპულარული პროდუქტი გახდა. ამის ფონზე, ერთ-ერთი ქართული კომპანიის რეაქციამაც არ დაახანა და მალე ქართულ ბაზარზე გამოჩნდა ახალი ტკბილეული: ბალუ, რომელიც შეფუთვით და ფორმითაც ძალიან ჰგავს ბარნის.
ამ ყველაფერს იმავე კომპანიის მიერ გამოგონილი ახალი პროდუქტებიც დავუმატოთ:
ყველასთვის კარგად ცნობილი Bounty-ს ფალსიფიცირებული ვერსია, Batumi და გამაიმუნებული Snickers: ‘შემიყვარე, ნუ დაფიქრდები!’
‘ტკბილ ქვეყანას’ ბათუმის შემხედვარე ჩვენი ტკივილი მოაგონდა და კიდევ ერთი ახალი შოკოლადი, ‘სოხუმი’ გამოუშვა, რომელიც, რატომღაც ტვიქსს მივამგავსე.. მოკლედ, დიდი არეულობაა ამ კომპანიაში.
ამ ყველაფერს ისიც დაერთო, რომ არა მხოლოდ ბრენდირებული კომანიების ფალსიფიცირება ხდება, არამედ მაღაზიაში ნაყიდი ნამცხვრებისაც. ფალსიფიკაციის საწინააღმდეგო გვერდზე, არა ფალსიფიკაციას/Say NO to Falsification, გაზეთ ‘ბანკები და ფინანსებზე’ დაყრდნობით გვატყობინებენ, რომ:
მომხმარებელთა ფედერაციამ თბილისში სამომხმარებლო მიკრობიოლოგიური კვლევის ჩატერების შედეგად აღმოაჩინა, რომ 15 დასახელების ნამცხვრიდან 12 მათგანი საჭირო ნორმებსა და სტანდარტებს არ აკმაყოფილებდა.
ფედერაციის თავმჯდომარის მადონა კოიძის განცხადებით, ყველაზე მეტი დარღვევა კუსტარულად დამზადებულ ნამცხვრებში აღმოჩნდა. განსაკუთრებულად მძიმე შედეგები ნამცხვარ “ეკლერის” და ე.წ. “ტრუბოჩკების” ლაბორატორიულმა კვლევამ აჩვენა. პროდუქციაში ჯანმრთელობისთვის საშიში ნაწლავური ჩხირები აღმოჩნდა.
სტანდარტების შეუსაბამოა, ასევე, სუპერმარკეტებიდან ამოღებული “პრიჩუდა”, “სუდარუშკა” და “ვიბერი მენის” რულეტები. ისინი რუსული პროდუქციის ქართული ანალოგია, რომელსაც ეტიკეტზე მითითებული წარწერის მიხედვით შპს “ბლიცსერვისი” ამზადებს, თუმცა ეტიკეტი შიგთავსს არ შეესაბამება.
ფალსიფიკაცია არა მხოლოდ საკვებ პროდუქტებზე ვრცელდება. ჰაიდელბერგცემენტის მაგალითიც უკვე კარგადაა ცნობილი მომხმარებლისთვის, ცემენტის შეფუთვაზე არა ჰაიდელბერგცემენტი, არამედ ჰაილედბერგცემენტი, ან მსგავსი სიტყვა ეწერა, რასაც მომხმარებელი შეცდომაში შეჰყავდა. აგრეთვე ყალბია ცემენტის ის ტომრებიც, რომელსაც მხოლოდ პორტლანდცემენტი აწერია. მსგავსი შეფუთვის გამო, მომხმარებელი ძალიან ხშირად შედის შეცდომაში.
იმედი მაქვს, სამშენებლო ფირმები ამ ყველაფერს გაითვალისწინებენ და უხარისხო მასალის გამო მათი ნაგებობები საფრთხის შემცველი არ გახდება.
მოკლედ, მდგომარეობა არცთუ სახარბიელოა და ამ მხრივ როგორც კანონი, ასევე მოქალაქეების მიდგომაც უნდა გამკაცრდეს. ყველა მომხმარებელმა უნდა გაითავისოს, რომ ოდნავ მეტის გადახდა და ხარისხიანი საქონლის შეძენა ბევრად უფრო სარფიანია მათთვის.
პოსტის დამთავრება კი ამ ფრაზით მსურს:
მე ვარ რევაზ ბარამიძე, ბლოგერი.. და მე არ შევიძენ ფალსიფიცირებულ პროდუქციას! : )
